عضو هیات علمی دانشگاه تربیت معلم گفت: مركز توسعه‌ی ورزش بانوان باید فعال‌تر، منسجم تر و با برنامه تر عمل كند تا مشكلات ورزش زنان حل شود، این كه مدام جلسه بگذاریم كاری از پیش نمی برد. فرشته عدل با بیان این مطلب اظهار كرد: طرح ادغام ورزش زنان و مردان به خودی خود خوب است، ولی در حال حاضر به درستی اجرا نشده است، ادغام به صورت پیش بینی نشده و بدون اساس نامه وارد ورزش شد، ورزش مردان در گذشته و حال برنامه‌ی خاصی ندارد و با ورود خانم‌ها سردرگم تر شده‌ است، قبلا زنان مستقل كار می كردند و با توجه به عدم اطلاع مردان از كار خانم‌ها این طور به نظر می ‌رسید كه انجمن‌ها موثر نیستند و بعد از حضور زنان در فدراسیون ها با توجه به این كه فدراسیون‌ها خود با كمبود مواجه بودند مشكلات دو چندان شد. وی ادامه داد: در گذشته زنان ما توانمندتر بودند و كسی نبود كه به آن‌ها بگوید این كار را بكن و آن كار را نكن، ما در شنا كار علمی انجام دادیم و پیشرفت كردیم، آن زمان ما مثل آدم‌هایی فقیر از همه جا اعتبار جذب می كردیم، حالا فعالیت زنان منوط به اجازه‌ی مردان است. وی خاطر نشان كرد: طرح ادغام مشكل دارد، ولی می‌شود مشكل آن را حل كرد، اگر یك عده‌ای دلسوز ورزش بانوان بنشینند و اساس نامه تدوین كنند و همان حقی را كه به ورزش مردان اختصاص می‌دهند برای ورزش بانوان در نظر بگیرند طرح ادغام می‌تواند پیشرفت كند. در این راستا بودجه‌ی ورزش بانوان باید زیر نظر خودشان هزینه شود و همه فدراسیون بر اساس یك برنامه‌ی ثابت عمل كنند، وقتی سازمان تربیت بدنی می‌گوید در سال ۲۰۱۰ این تعداد مدال باید از ورزش بانوان كسب شود باید از حالا برنامه‌ریزی كند. مسوولین ورزش بانوان، دانشگاه‌هیان و پیشكسوتان این حیطه می توانند سازمان را در طرح ریزی یك برنامه‌ی مناسب كمك كنند. باید از افراد زحمت كشیده و با تجربه برای قانونمند كردن طرح ادغام كمك گرفت. نایب رییس پیشین فدراسیون شنا ادامه داد: یكی دیگر از راه‌های گسترش ورزش بانوان طراحی پوشش مناسب برای آنهاست، باید نشست و فكر اساسی دراین زمینه كرد، وقتی فدراسیون‌های جهانی ببینند كه فدراسیون‌های ایران به ورزش بانوان اهمیت می دهند بیشتر به ما توجه می‌كنند. عدل در ارتباط با جایگاه مركز توسعه‌ی ورزشی زنان گفت: این مركز باید فعال باشد، این مركز متولی توسعه‌ی ورزش بانوان است، وظیفه آنها فقط مدام جلسه گذاشتن نیست، این مركز برنامه‌ریزی كوتاه مدت، بلند مدت و میان مدت ندارد. وی تصریح كرد: من به عنوان كسی كه ۳۰ سال در ورزش زنان زحمت كشیده‌ام، متعقدم كه مشكل طرح ادغام نیست كه زنان توانمند از عرصه مدیریت كنار گذاشته شده‌اند، عدم استفاده از تجارب و خدمات افراد كاركشته در همه‌جای ورزش شایع است، این یك مشكل مدیریتی است، كسانی كه در صدر ورزش‌اند ورزش را نمی‌شناسند و نمی دانند مشكل از كجاست، با تغییر اساسنامه فدراسیو‌ن‌ها می‌توان مشكلات را تعدیل كرد. این استاد دانشگاه گفت: پرداختن به مسایل حاشیه‌ای - اسكان و تغذیه - اصل موضوع را لوث می‌كند، مشكل اساسی این است كه روسا هنوز نمی دانند چه كار باید بكنند، دامنه‌ی حركتی فدراسیون‌ها كم است، آنها می‌ترسند كه اگر به ورزش بانوان بیش از حد بپردازند با توجه به مسائل فرهنگی و مذهبی مشكل ایجاد شود، كمبود بودجه و نشناختن ورزش زنان باعث شده است كه روسای فدراسیون‌ها، زنان را به حاشیه ببرند. عضو پیشین انجمن شنا در ارتباط با این كه زنان خود را بالا بكشند و رییس فدراسیون بشوند یادآور شد: از دیدگاه زن و مرد به ورزش نگاه نكنیم، سیاست این است كه زنان نمی‌توانند تا یك جایی بیشتر بالا بیایند و در شرایط كنونی این امكان وجود ندارد كه زنان رییس فدراسیون شوند. عدل در پایان یادآور شد: مشكل در ورزش منحصر به زن و مرد نمی‌شود، مشكل اساسی عدم برنامه‌ریزی صحیح در ورزش است، حضور دو یا سه قهرمان در عرصه بین المللی سرمایه‌ ملی ورزشی است، وقتی می توانیم بگوییم كه ورزش ما قوی است كه از بین ۱۰۰ شناگر نخبه قهرمان انتخاب كنیم نه از بین ۵ ورزشكار و این فقط با برنامه‌ریزی پایه انجام می‌شود.