استروئيدهاي آنابوليك در دهه 1930 ميلادي جهت درمان كم كاري غدد جنسي مردان ساخته شدند. در اين بيماري بيضه ها به مقدار كافي تستسوسترون (مهم ترين هورمون جنسي مردان) توليد نمي كنند. در نتيجه رشد ونمو واعمال جنسي بيمار مختل مي شود. كاربرد اصلي اين مواد در پزشكي، درمان به تأخير افتادن بلوغ ، بعضي انواع ناتواني جنسي و تخفيف ضعف و تحليل بدن طي عفونت HIV (ويروس ايدز) و بيماري هاي ديگر است. در دهه 1930 ميلادي دانشمندان دريافتند استروئيدهاي آنابوليك مي توانند رشد ماهيچه هاي اسكلتي را در جانوران آزمايشگاهي تقويت كنند. پس از اين كشف، نخست وزنه برداران و بدن سازان و سپس ورزشكاران ساير رشته هاي ورزشي از اين تركيبات استفاده كردند. به اين ترتيب، استفاده نادرست از استروئيدها چنان در ميان ورزشكاران شايع شد كه بر نتايج مسابقات تأثير گذاشت. تاكنون بيش از 100 نوع استروئيد آنابوليك توليد شده است.